۱/۱ –  نیایش

آنچه از طاقت بلند است ای خدا!

نیست جز یأس از قبول التجا

مضطری درمانده ی آواره ی

بی پناهی بیكسی بیچاره ی

نا امید از بارگاه آن و این

گر گذارد پیش تو سر بر زمین

تو هم از درگاه خود دورش كنی

از در امید مهجورش كنى

نشنوی فریاد یارب های وی

ناله سوزنده شب های وی

آن نیایش ها كه پرورده به خون

وان دعا ها كز دلش جوشد برون

كیست ای دادار! تا دادش دهد

گوش بر سوزنده فریادش دهد

ای خدا! گر بگسلی این رشته را

رشته ئی با اشك و خون اغشته را

كیست تا این رشته را بندد بهم

جز تو ای سلطان با لطف و كرم

شاعر: مرحوم استاد خلیل الله خلیلی

ماخذ : كلیات اشعار